Podczas podejścia kijki trekkingowe pomagają utrzymać rytm, ale na skalistym odcinku, w schronisku albo przy przeprawie przez łańcuchy szybko zaczynają przeszkadzać. Pytanie, jak przymocować kijki do plecaka, sprowadza się przede wszystkim do stabilnego unieruchomienia ich w dwóch punktach, ochrony grotów i zachowania łatwego dostępu do ekwipunku.
Najważniejsze zasady bezpiecznego troczenia kijków
- Skróć lub złóż kijki przed przypięciem ich do plecaka.
- Najpewniejsze są dolne pętle i górny elastyczny uchwyt.
- Bez dedykowanych mocowań wykorzystaj boczne taśmy kompresyjne.
- Zwykle ustawiaj kijki grotami w dół i zabezpiecz końcówki.
- Po zamocowaniu sprawdź, czy nic nie wystaje niebezpiecznie i nie ogranicza ruchów.
Najpierw znajdź właściwe punkty mocowania
W plecaku trekkingowym szukaj dwóch elementów. Pierwszy to dolna pętla, zwykle wykonana z taśmy, gumy albo elastycznego sznurka. Drugi znajduje się wyżej i może mieć formę pętli ze stoperem, klamry lub bocznego paska kompresyjnego.
Takie rozmieszczenie nie jest przypadkowe. Dwa punkty podparcia sprawiają, że kijki nie obracają się przy każdym kroku i nie uderzają o plecy. Jeśli widzisz na plecaku pętle opisane jako mocowanie czekana, często możesz użyć ich również do kijków, o ile średnica i długość elementów na to pozwalają.
Co przygotować przed przypięciem
- złóż kijki teleskopowe albo skróć je do minimum,
- w modelach typu Z złóż wszystkie segmenty w kompaktowy pakiet,
- zdejmij duże talerzyki zimowe, jeśli utrudniają przełożenie przez pętlę,
- załóż osłonki na groty, gdy kijki będą blisko siatkowej kieszeni lub innych osób.
Najczęściej przypinam oba kijki razem, ale w bardzo wąskich pętlach lepiej przełożyć je osobno. Nie warto wciskać ich na siłę, bo można rozciągnąć gumę albo uszkodzić delikatną siatkę plecaka.
Mocowanie w dedykowanych uchwytach krok po kroku
To najlepsza metoda, gdy plecak ma fabryczne uchwyty. Kijki są wtedy prowadzone blisko bryły bagażu, a ich ciężar nie ciągnie plecaka na jedną stronę. Ja zaczynam od całkowitego złożenia kijków, ponieważ luźno wysunięte segmenty potrafią przesuwać się podczas marszu.
- Połącz kijki w jeden pakiet i sprawdź, czy blokady segmentów są zamknięte.
- Włóż dolne końce do pętli lub kieszeni przeznaczonej na groty.
- Poprowadź kijki wzdłuż boku albo tylnego panelu plecaka.
- Przełóż górny odcinek przez elastyczny uchwyt lub klamrę.
- Dociągnij stoper lub pasek, ale bez nadmiernego ściskania rękojeści.
- Potrząśnij lekko plecakiem i sprawdź, czy kijki nie przesuwają się o kilka centymetrów.
W większości konfiguracji bezpieczniej jest ustawić kijki grotami w dół. Takie położenie zmniejsza ryzyko uderzenia osoby idącej za nami. Groty powinny jednak mieć osłony, zwłaszcza gdy poruszamy się w tłumie, korzystamy z komunikacji albo odkładamy plecak w schronisku.
Nie dopuszczaj do sytuacji, w której rękojeści wystają nad głowę lub zahaczają o gałęzie. Jeżeli plecak jest krótki, a kijki nadal są długie, skróć je mocniej albo wybierz mocowanie po skosie. Stabilność jest ważniejsza niż idealne ułożenie równoległe.
Co zrobić, gdy plecak nie ma uchwytów
Brak specjalnych pętli nie oznacza konieczności noszenia kijków w rękach. Najpraktyczniejszym zamiennikiem są boczne taśmy kompresyjne, które dociskają zawartość plecaka do jego boków.
Dwie taśmy kompresyjne
Ułóż złożone kijki wzdłuż jednego boku plecaka. Dolną część przełóż pod niższą taśmą, a górną zabezpiecz drugim paskiem. Obie taśmy powinny obejmować kijki w różnych miejscach, ponieważ jedna nie zapobiegnie ich obracaniu.
Ta metoda działa dobrze w klasycznym plecaku trekkingowym, ale wymaga kontroli po kilku minutach marszu. Materiał może się poluzować, szczególnie gdy plecak jest słabo wypełniony. W takim przypadku pomaga dodatkowa gumka ze stoperem, krótki rep albo mały karabinek.
Linka lub rep jako awaryjne mocowanie
Jeśli nie masz odpowiednich pasków, użyj mocnej linki o długości około 1-1,5 metra. Złóż kijki, zwiąż je w środkowej części, a potem przymocuj pakiet do istniejącego uchwytu, pętli materiałowej albo solidnego punktu przy klapie.
Nie wiąż kijków wyłącznie za rękojeści. Taki węzeł działa jak zawias i pozwala kijom swobodnie obijać się o plecak. Linka powinna stabilizować środkową część, a drugi punkt mocowania musi ograniczać ruch grotów.
Przeczytaj również: Membrana 8000 - Co to znaczy? Czy to dla Ciebie? Poradnik
Kamizelka biegowa i plecak trailowy
W lekkiej kamizelce biegowej boczne paski często nie wystarczą. Przy krótkich, składanych kijkach lepiej sprawdza się quiver, czyli skośna kieszeń na kijki, mocowana do szelek lub tylnego panelu. Kijki można wtedy wyjąć bez zdejmowania plecaka, co ma znaczenie na trasie z częstymi zmianami tempa i nachylenia.
Jeżeli używasz zwykłego plecaka biegowego, nie wkładaj grotów luzem do kieszeni z miękkiej siatki. Mogą ją przebić albo zaczepić o odzież. Osłonka na końcówkę waży niewiele, a chroni zarówno sprzęt, jak i materiał plecaka.
Która metoda sprawdzi się w konkretnej sytuacji
| Metoda | Najlepsze zastosowanie | Zalety | Ograniczenia |
|---|---|---|---|
| Fabryczne pętle | Długi trekking i cięższy plecak | Stabilność, szybkie użycie, dobre rozłożenie ciężaru | Nie każdy plecak je ma |
| Taśmy kompresyjne | Uniwersalne plecaki turystyczne | Nie wymaga dodatkowych akcesoriów | Mogą się poluzować przy słabym wypełnieniu plecaka |
| Linka lub rep | Awaria albo brak uchwytów | Proste, lekkie i dostępne rozwiązanie | Wymaga dwóch punktów podparcia |
| Quiver | Biegi górskie i szybkie zmiany sposobu poruszania | Łatwy dostęp bez zdejmowania plecaka | Pasuje tylko do określonych plecaków i kijków |
Na zwykłej wycieczce wybrałbym fabryczne pętle albo taśmy boczne. W biegu górskim liczy się natomiast czas dostępu, dlatego quiver wygrywa wygodą, nawet jeśli kosztuje więcej i zajmuje dodatkowe miejsce.
Błędy, przez które kijki przeszkadzają na szlaku
Najczęstszy problem to przypięcie kijków tylko w jednym miejscu. Pakiet wtedy kołysze się na boku, uderza o plecak i może zahaczyć o skały lub gałęzie. Drugim błędem jest pozostawienie kijków w pełnej długości, mimo że plecak ma możliwość ich złożenia.
- Nie zostawiaj ostrych grotów bez osłon, jeśli znajdują się blisko ciała lub innych osób.
- Nie przeprowadzaj kijków tak, by zasłaniały dostęp do bocznej kieszeni z wodą.
- Nie zaciskaj pasków bezpośrednio na cienkich segmentach z dużą siłą.
- Nie przypinaj kijków luźno do klapy, która może się otworzyć albo przemieszczać.
- Nie ignoruj asymetrii. Ciężar po jednej stronie szybko męczy bark i zmienia pracę plecaka.
Przed wejściem na trudniejszy odcinek robię krótki test. Podskakuję delikatnie w miejscu, obracam tułów i sprawdzam, czy kijki nie zmieniają położenia. Jeśli słychać stukanie albo pakiet odchyla się od plecaka, mocowanie wymaga poprawy.
Jak dopasować mocowanie do rodzaju kijków
Kijki teleskopowe są dłuższe po złożeniu niż modele składane typu Z, więc zwykle wymagają mocowania pionowego lub po skosie. W przypadku kijków z dużymi talerzykami zimowymi dolna pętla może być zbyt ciasna. Nie wciskaj wtedy talerzyka przez gumę, tylko przełóż sam trzon i zabezpiecz go wyżej.
Przy kijkach biegowych szczególnie ważne jest, aby pakiet nie wystawał poza obrys plecaka. Podczas szybkiego biegu każdy luźny element zaczyna pracować jak wahadło. Im lżejszy plecak i szybsze tempo, tym bardziej potrzebne jest ciasne, dwupunktowe mocowanie.
Jeśli kijki są mokre lub zabłocone, przed schowaniem przetrzyj segmenty i groty. Piasek może dostać się do mechanizmu blokującego, a wilgoć zamknięta w pokrowcu przyspiesza korozję metalowych elementów. To drobna czynność, która przedłuża życie sprzętu bardziej niż efektowne dodatki.
Sprawdź to przed ruszeniem na trasę
- Kijki są złożone i zablokowane.
- Pakiet ma co najmniej dwa punkty podparcia.
- Groty są skierowane w dół i zabezpieczone osłonkami.
- Żaden element nie zasłania kieszeni z wodą ani nie ogranicza ruchu głowy.
- Taśmy nie uciskają kijków tak mocno, by uszkodzić segmenty.
- Po krótkim teście ruchowym całość pozostaje stabilna.
Dobrze zamocowane kijki powinny po prostu zniknąć z uwagi. Jeśli czujesz ich ciężar, słyszysz stukanie albo co chwilę poprawiasz paski, problemem nie jest zwykle sam plecak, tylko zbyt mała liczba punktów mocowania.
Mały test oszczędza duży problem na szlaku
Przed wyjściem poświęć minutę na próbę z pełnym wyposażeniem, nie z pustym plecakiem. Sprawdź mocowanie w kurtce, z butelką w bocznej kieszeni i po skróceniu kijków do długości, której naprawdę użyjesz.
Najbezpieczniejszy układ to krótki, zwarty pakiet przyciśnięty w dwóch miejscach, z osłoniętymi grotami i bez wystających elementów na wysokości głowy. Taki montaż działa zarówno podczas spokojnego trekkingu, jak i wtedy, gdy na górskim szlaku trzeba na chwilę uwolnić ręce.
