Anna Figura i jej największe sukcesy w skialpinizmie

Nie każda polska zawodniczka skialpinizmu łączy tak udanie szybkość, technikę i doświadczenie górskie jak Anna Figura. Jej kariera obejmuje medale mistrzostw świata i Europy, starty w Pucharze Świata oraz zwycięstwa w najważniejszych krajowych zawodach. Poniżej porządkuję jej najważniejsze osiągnięcia i wyjaśniam, jak wyglądał kalendarz zawodów skialpinistycznych w sezonie 2025/26.

Kim jest Anna Figura i skąd wzięła się jej pozycja w skialpinizmie

Anna Figura urodziła się w Zakopanem, więc góry od początku były naturalnym środowiskiem jej sportowego rozwoju. Reprezentowała środowisko KW Zakopane, a oprócz startów w skialpinizmie działała jako przewodniczka tatrzańska i instruktorka narciarska. To ważne, bo narciarstwo wysokogórskie wymaga znacznie więcej niż samej wydolności.

Zawodnik musi sprawnie podchodzić na fokach, szybko przepinać sprzęt, poruszać się z nartami na plecaku i bezpiecznie zjeżdżać w zmiennych warunkach. Figura łączyła te umiejętności z doświadczeniem biegowym. Od 2014 roku pojawiała się również na trasach biegów górskich, a w 2015 roku ustanowiła kobiecy rekord trasy Elbrus Race na wysokości 5642 m, uzyskując czas 4 godziny i 22 minuty.

Patrzę na tę karierę przede wszystkim jako na przykład zawodniczki wszechstronnej. Nie była wyłącznie sprinterką, choć właśnie w tej konkurencji osiągała najbardziej efektowne wyniki. Jej doświadczenie z długich podejść i biegów wysokogórskich pomagało także w konkurencjach, w których sama szybkość nie wystarczała.

Najważniejsze wyniki na arenie międzynarodowej

Największe sukcesy Figura odnosiła w okresie, gdy skialpinizm szybko zyskiwał sportową rangę. Jej wyniki dobrze pokazują, jak rozwijała się od zawodniczki kategorii młodzieżowej do czołowej seniorki.

W komunikacie Polskiego Związku Alpinizmu dotyczącym mistrzostw świata w Verbier podano, że w sprincie Figura zdobyła srebrny medal, a w rywalizacji zespołowej razem z Anną Tybor zajęła 12. miejsce. W tym samym czempionacie pokonała także wymagający vertical z 847 metrami przewyższenia, kończąc go na 15. pozycji.

Trzeba przy tym rozróżnić tytuł mistrzyni świata espoir od zwycięstwa w kategorii seniorek. Złoto z 2013 roku było triumfem w kategorii do 23 lat, natomiast srebro z 2015 roku oznaczało już medal w seniorskiej rywalizacji. To właśnie ten drugi wynik najlepiej pokazuje jej sportową klasę.

W jakich konkurencjach startowała polska zawodniczka

Sprint

Sprint w skialpinizmie jest krótki, dynamiczny i bezlitosny dla najmniejszego błędu. Trasa ma zwykle około 80-100 metrów, ale zawodnik musi wykonać podejście na fokach, zdjąć narty, pobiec z nimi na plecaku, ponownie je założyć, a następnie zjechać wyznaczonym odcinkiem.

W tej konkurencji liczy się nie tylko forma. Ogromne znaczenie ma technika przepinek, ustawienie na starcie i umiejętność zachowania rytmu pod presją. W mojej ocenie właśnie połączenie szybkości z opanowaniem sprzętu było największym atutem Figury.

Vertical

Vertical to wyścig niemal wyłącznie pod górę. Zawodnicy pokonują określone przewyższenie na nartach, a o wyniku decydują wydolność tlenowa, tempo podejścia i zdolność utrzymania wysokiej intensywności przez całą trasę.

Brak długich zjazdów nie oznacza, że konkurencja jest łatwa. Stałe nachylenie szybko odbiera siły, a źle dobrane tempo może zemścić się już w połowie podbiegu. Wynik Figury w Verbier pokazuje, że miała wystarczającą bazę wytrzymałościową, aby rywalizować także w tej formule.

Bieg indywidualny i team

Start indywidualny jest bardziej złożony. Obejmuje dłuższe podejścia, przepinki, fragmenty z nartami na plecaku oraz zjazdy wymagające dobrej kontroli. W mistrzostwach świata w Verbier seniorki pokonywały trasę z przewyższeniem około 1360 metrów.

Team to z kolei rywalizacja dwuosobowych zespołów. Partnerzy muszą dopasować tempo, współpracować na trudnych fragmentach i podejmować decyzje taktyczne. Wysokie miejsce w tej konkurencji wymaga nie tylko formy, ale też zaufania i dobrej komunikacji.

Jak wyglądał kalendarz Pucharu Polski w sezonie 2025/26

Sezon 2025/26 obejmował krajowe zawody w różnych formatach, od krótkiego verticalu po długie trasy tatrzańskie. Wszystkie wydarzenia były istotne dla zawodników walczących o klasyfikację Pucharu Polski, ale nie każde miało rangę mistrzostw kraju.

Według opublikowanego przez Polski Związek Alpinizmu kalendarza Puchar Pilska miał być jednocześnie areną zespołowych mistrzostw Polski, ale zawody odwołano. Dla kibica to ważna informacja, ponieważ sama obecność wydarzenia w pierwotnym terminarzu nie oznacza, że odbyła się rywalizacja ani że można dopisać wynik do klasyfikacji sezonu.

Najbardziej prestiżowym punktem krajowego kalendarza pozostawał Memoriał Piotra Malinowskiego. Trasa prowadząca przez tatrzańskie przełęcze jest wymagająca technicznie i kondycyjnie, dlatego dobrze pokazuje różnicę między krótkim sprintem a klasycznym skialpinizmem wysokogórskim.

Czy Anna Figura startowała w zawodach w 2026 roku

Tu trzeba zachować ostrożność. Kalendarz Pucharu Polski opisuje wydarzenia i ich rangę, ale nie jest listą startową zawodników. W dostępnych komunikatach dotyczących sezonu 2025/26 nie znalazłem potwierdzenia, że Figura brała udział w konkretnych zawodach tego cyklu.

Nie oznacza to, że nie trenowała lub nie pojawiała się na górskich trasach. Oznacza jedynie, że bez oficjalnej listy startowej albo komunikatu organizatora nie warto przypisywać jej udziału w danej edycji. Przy zawodach skialpinistycznych szczególnie łatwo pomylić nazwisko z historycznego wyniku z aktualnym startem.

Osoba chcąca śledzić jej ewentualne występy powinna sprawdzać trzy miejsca: komunikaty PZA, listy startowe organizatora oraz oficjalne wyniki ISMF. W przypadku Pucharu Polski dodatkowym warunkiem klasyfikacji jest członkostwo w klubie zrzeszonym w PZA i posiadanie licencji zawodnika.

Dlaczego jej wyniki są ważne dla polskiego skialpinizmu

Kariera Figury pokazuje, że polski skialpinizm nie ograniczał się do startów lokalnych. Zawodniczka zdobywała medale w międzynarodowej rywalizacji, a jednocześnie regularnie pojawiała się na krajowych trasach, gdzie poziom trudności często był bardzo wysoki.

Dla osób uprawiających biegi górskie jej przykład jest szczególnie ciekawy. Skialpinizm rozwija siłę podejścia, pracę na stromym terenie i umiejętność poruszania się w zmiennych warunkach. Z kolei doświadczenie biegowe pomaga budować wytrzymałość potrzebną podczas długich zawodów.

Najlepiej patrzeć na Annę Figurę nie tylko przez pryzmat jednego medalu. Jej dorobek obejmuje sprint, vertical, trasy indywidualne, rywalizację zespołową i biegi wysokogórskie. To właśnie ta wszechstronność sprawia, że pozostaje jedną z ważniejszych postaci polskiego skialpinizmu.